Penne met Antroewa-tomatensaus

Antroewa is een van mijn lievelingsgroenten, evenals sopropo. Vaak maken wij Surinamers een bepaalde groentensoort altijd op dezelfde  manier klaar, gewoon omdat het zo hoort.

Groot was mijn verbazing toen ik een keer in het restaurant waar ik destijds werkte, Lulu in Rotterdam, als personeelsmaaltijd een groene Thaise curry kreeg waar antroewa inzat. Het was verrukkelijk! Afgelopen week bedacht ik  weer eens te gaan experimenteren en ik herinnerde mij een keer dat ik antroewa had gekookt maar er teveel tomaat in had gedaan. Het bleek toch erg lekker en zo kwam ik op het idee het te proberen in een rode pastasaus. Dat en luiheid zorgde voor de eerste versie. En zoals beloofd vandaag de tweede versie waarbij ik de saus helemaal zelf maak.

Je hebt nodig:

Een stuk ham

Dit snijd je dan in kleine blokjes

Een blik tomatenblokjes

Zodat je een rijk gevulde pastasaus krijgt met mooie stukjes groenten etc erin

Zes tenen knoflook

Meer mag ook, fijn gechopt

Een zakje basilicum

Ook wel bekend als smeriewirie in Suriname, neem dan vier of vijf jonge takjes van een plant, snijdt of breek in kleine stukjes

Paprika,

de Surinaamse paprika's zijn kleiner en ik heb er in totaal vier van de kleinste gebruikt uit een zakje waar zegen in zaten, heb er ringen van gesneden 

Prei

Het witte gedeelte snij je in kleine stukjes

Peper

Deze bewaar ik in de vriezer want ze zijn dan langer houdbaar en in bevroren toestand kun ze je heel fijn snijden omdat je er met je mes dan stukjes van schraapt

Bereidingswijze: 

Begin eerst je water op vuur te zetten net zout en een scheutje olie zodat je pasta niet gaat plakken. 

Ondertussen ga je alles voorsnijden zoals hierboven vermeld, maar de antroewa nog niet!

Als water kookt, pasta erbij en dan kun je de ham samen met knoflook en paprika gaan opbakken om het even dicht te schroeien. Bewaar een beetje paprika voor op het einde!

Voeg de tomatenblokjes toe en draai het vuur laag, gebruik een scheutje water om laatste beetje saus uit blikje te halen zoals moeders je geleerd en het geeft je wat extra tijd om je antroewa te snijden, omdat het langer duurt voor het indikt natuurlijk. Maar echt een kleeein scheutje water!

Daarna voeg je de basilicum toe.

Laat dit op laag vuur een beetje inkoken terwijl je de antroewa in blokjes snijdt.

Deze voeg je vervolgens samen met de prei toe en laat je op laag vuur gaar worden.

Breng op smaak. Ik heb gewoon drie Groentebouillonblokjes gebruikt en dat was voldoende naar mijn smaak.

Voeg het laatste beetje paprika en de peper toe als de antroewa van kleur begin te veranderen.

Zodra de antroewa met een lepel kan worden doorgesneden is het gaar en kan je het vuur uitzetten. Vergeet niet dat het kookproces nog even doorgaat en dat je niet alles wilt stukkoken!

Je pasta heb je ondertussen afgegoten en even laten staan.

Schep op en serveer met deze saus die je gegarandeerd lekker gaat vinden!!

En ik heb ook ontdekt dat antroewa heel goed samengaat met basilicum dus dat zal er ook nog aankomen. Ingrediënten zijn niet zo duur trouwens. Als je met vier man bent en je legt allemaal srd 15 in dan kun je samen een mooie portie eten!

Enjoy!! I know i reeeeeeeally did!!!

Sranan Tongo en identiteitsvorming

Sranan Tongo zou ik niet echt willen spreken. Surinaams spreken met een Nederlands accent is verschrikkelijk. Dat heeft iedereen zelf kunnen horen in 'Hoe Duur Was de Suiker?' en ik zal zelf nooit die woorden vergeten: 'goo naa iensej'. Achteraf dacht ik misschien was het een poging het te doen klinken als 'toen' maar dan zou het bijvoorbeeld toch eerder 'goo naa iensai' moeten zijn omdat dat nog dichter ligt bij 'go inside', waar het vandaan komt.

ABC-boek en een klein leerboekje voor de negers in Suriname(vrij vertaald)

Goed, de film was niet de reden waarom ik over Sranan Tongo schrijf. Ik was enkele maanden geleden bij een lezing over deze taal. Zeer leerzaam en interessant was het. Ik heb namelijk van mijn grootouders geleerd dat men geen Surinaams mocht spreken als kind, het Nederlands werd erin gestampt en daar ben ik ze echt eeuwig dankbaar voor want zowel in Nederland als nu in Suriname komt mij dat goed van pas.
Op die lezing hoorde ik echter dat ten tijde van de slavernij het Surinaams echt de taal was van het land. Natuurlijk, ontstaan om te communiceren met de slaven, maar het werd wel gezien als een taal. Het was pas na de slavernij dat het Nederlands verplicht werd gesteld en het Sranan afgedaan werd als minderwaardige 'negertaal'. Volgens een spreker op die lezing werd dat gedaan om op die manier toch nog grip te kunnen houden op Suriname en haar bevolking. Ik schrok, want die gedachtes over die taal die mij waren aangeleerd waren dus onderdeel van een soort indoctrinatie.
Niet dat ik nu wel Surinaams wil gaan leren of spreken ofzo want ik versta alles en met behulp van wat glazen bier zal men verbaasd zijn over hoe vloeiend ik het wel niet kan, haha. Bleek dat er voor de afschaffing van de slavernij zelfs boekjes werden uitgegeven, soort van Lonely Planets van die tijd, waardoor men bijvoorbeeld in het buitenland basis-Surinaams voor handelaars kon leren alvorens men ons land bezocht. Rond 1844 ontstonden bijvoorbeeld ook de eerste scholen voor slaven, opgezet door de EBG, waarbij men ook Sranan Tongo leerde.

een overzicht van de feestdagen

Eigenlijk was het dus zoals vroeger in Nederland waar de elite Latijn sprak en het klootjesvolk gewoon Hollands of het dialect van hun streek. Zo sprak in Suriname de elite Nederlands en het klootjesvolk Sranan. De elite beheerste natuurlijk beide talen om te kunnen communiceren met hun slaven of horigen.
Nu kom ik daar zo op omdat men het hier heel de tijd heeft over natievorming. En daarom wil men allerlei vergezochte dingen doen als straatnamen en plaatsnamen veranderen omdat het herinnerd aan de kolonisatie. Tja, ik denk dan accepteer dat deel van de geschiedenis en als je echt meer focus wilt op de andere namen, doe dat dan in nieuwe wijken.Daarnaast vind ik het raar dat er maar weinig wordt gedaan aan het Sranan. Niet dat ik vind dat Sranan de officiele taal moet worden. Ik ben wel voorstander van tweetaligheid!

Er wordt gezegd dat er geen officiële schrijfwijze is, maar dat is dus wel zo ontdekte ik op die zelfde lezing. Taal is natuurlijk onderdeel van de identiteit van een land dus bij natievorming zou men meer aandacht moeten besteden aan de taal die niet voor niets Surinaams of Sranan(tegenwoordig kom je zelfs het racistische 'Neger-Engels' van vroeger nog tegen, sommige groepen gebruiken die term nog!!).

enkele wijze levenslessen

Ik was dus verbaasd toen ik naar het AZP(Academisch Ziekenhuis Paramaribo) belde en een welkomstboodschap in drie talen kreeg: Nederlands, Engels en Sranan! Ik vond dat geweldig want dat is NERGENS zo! Zelfs overheidsinstanties hebben telefoonbeantwoorders in het Nederlands alleen, sommige organisaties zelfs in het Engels alleen, en natuurlijk word er bij sommigen gewoon niet opgenomen., winkey face!

Ik schreef er een bericht over en waar ik bang voor was, gebeurde. Men vond het racistisch want waarom dan niet ook een van de andere talen. Toen brak mijn klomp en ik dacht toch nog WDF?! Iedereen spreekt  Sranan, BEHALVE IK!,  dus logisch dat men voor die taal kiest en niet voor een selectie van alle talen die dit land rijk is. Hoe lang zou het dan wel niet duren allemaal?

Anyway, grote mond over de oude kolonisator en natievorming en blablablalbalbalbalbalbalablablabalba en maar 1 ziekenhuis(en de SLM!) waar men in het Nederlands en het Sranan te woord gestaan wordt. Want zelfs nu nog zijn de immigranten die komen uit Brazilie en andere landen zoals Jamaica of Haiti, het Sranan wel machtig en niet het Nederlands of het Engels of het Javaans of het Hindi of het Aucaans of het Arowaks of het Galinja... waarom zijn er zoveel ego's hier in dit land die zelfs bij zo een bericht, wat een beetje goed nieuws is voor het hele land als eenheid, al meteen op hun borst gaan slaan, "En Ik Dan?"  schreeuwen en ineens vergeten dat ze in eerste instantie nog steeds Surinamer zijn ongeacht hun etniciteit.

koffie en kikkererwten

Eten is belangrijk voor mij. Een echte vrije dag is niet compleet zonder dat ik een heerlijke maaltijd voor mezelf heb klaargemaakt. Nu heb ik de laatste weken, inmiddels maanden, gezondigd. Maar het moest er van komen. Het obsessieve letten op hetgeen ik wel en niet mag eten, in een land waar ik voor het eerst sinds dertig jaar weer woonachtig ben, is niet goed geweest. Op zijn Surinaams zegt men: joe moes’ poer lostoe! Dus je moet toegeven aan je lusten. Wat ik als eerste heb gedaan is toegeven aan de craving voor dat vette chinese eten. Moksi metie, altijd mn favo geweest en ik heb het er van genomen!

 Ook gebakjes zoals Surinaamse Berliner Bollen, die zijn echt goddelijk! Of broodjes of überhaupt gewoon rijst na al die maanden van geen of nauwelijks rijst eten. Onbewust, of deels bewust denk ik, wilde ik ook wel kijken of ik het ook kon: Het eten van bizarre porties rijst. Het antwoord is JA, het resultaat is KUT!! hahahha Anyway, langzaam aan heb ik ontdekt wat ik wel of niet kan eten. Ik heb een deel van de gezonde dingen herontdekt! Dus nu weet ik dat ik bij de Choi's kan gaan voor de soja crackers(8,5 SRD per zakje!! OMG!!!), ik kan naar Soma Apotheken voor chiazaad(85 SRD per halfkilo!!!OMG!!!), de supermarkten verkopen augurken( 5 SRD per pot!!! OMG!!!), groente is weer goed op voorraad als je weet waar je moet zijn. 

Om mezelf te belonen heb ik toch maar DOuwe Egberts Koffie gekocht! En ja voor 29 SRD per pot!! OMG!!!!!!! Anyway wat ik wil aangeven is dat ik alles heb gegeten wat ik wilde en nu weer weet hoe alles smaakt en er dus totaal geen moeite mee heb om weer terug te gaan maar mijn anorexia etensstijl van alleen groenten en vlees met op de speciale dagen een minimale hoeveelheid rijst.En ik heb nog een lekkere calorie-arme snack ontdekt!!Kikkererwten!

heb er vandaag een salade van gemaakt met gerookte vis of warme vis zoals men het in Suriname noemt. lekker simpel, beetje limoensap, tomaatje, uitje, madame jeanette en wat zout. Helaas had ik geen komkommer en bosui want dat zou er ook lekker bij zijn geweest, of wat koreander, hmmm!!! 

Goed, voor nu bestaat m'n ontbijt uit cruesli met chiazaad en sojamelk, erg lekker hoot en door dat chiazaad goed vol gevoel voor een paar uur!