En toch.... moet ik lullen..

Het bericht dat ik gisteren plaatste over 'Jochem' heb ik weggehaald... omdat.. why focus on the stupid?.. die Waterkant site heeft een mooie naam die suggereert dat het een Surinaamse site is maar het is oer-Hollands met een Surinaamse fetisj.. Jochem moet vooral z'n ding blijven doen maar ik hoop wel dat hij heel snel uit zijn Black people saviour modus komt en zich echt gaat verdiepen in de Surinaamse cultuur maar vooral ook zijn eigen. 

Er zijn genoeg bloggers hier van oer-Surinaamse komaf, dus geen remigranten maar the originals😉, die qua niveau veel beter zijn. Vind het alleen jammer dat zij dus geen kans krijgen vanwege deze overcompenserende Jochem die niet doorheeft dat hij eigenlijk heel racistisch is in wat hij doet. 

Een post over er niet tegen kunnen dat donkere mensen in oranje kleren lopen, of het raar vinden ofzo,  met Koningsdag vind ik getuigen van het feit dat die mensen zich Hollands voelen, terecht, en integreren, terecht, maar dat in zijn beleving dus niet goed doen vanwege hun huidskleur?!... weird want je huidskleur zou niet bepalend moeten zijn voor welk feest je aan wenst deel te nemen.

..

Anyway, het voelt een beetje aanvallerig van mij maar ik wil alleen de ogen openen bij de gekleurde mensen die zijn zooi voor zoete koek slikken maar ook bij hemzelf want je verloochent jezelf en je afkomst en dan ben je als mens echt in ruis. 

Voel je suri maar accepteer je bakra-ness 🙄want je weet .. alles wat je tegen anderen schreeuwt is eigenlijk n boodschap voor jezelf ... en ja, die bak heb ik ook naar mezelf gekaatst ja no worries, i practice what i 'preach'

Anyway ik werd erop gewezen dat ik geen broodje had genoemd dus bij deze:

Als je deze lange post hebt gelezen dan verdien je een broodje met gekookt ei, sla, tomaat en trie!!!

De tekst van gisteren toch maar:

(Lees je deze ook dan mag je een broodje met gerookte bang bang, taugé, crunchy garlic en sliced birambi op azijn, wel de pittige. Enjoy!)

Dus 

als ik in Suriname zou wonen... en altijd bij de bakras zou rondhangen omdat ik me zou schamen voor m'n donkere kleur.. en vervolgens 1x naar Nederland ga... dan terugkeer naar m'n bakragemeenschap in Suriname..

om daarna berichten te gaan publiceren voor Nederlanders met tips over hun verleden en hoe ze hun land beter kunnen aanpakken, etc.

Dan was ik volgens mij door heel Holland naar m'n moer gestuurd..

Het tegenovergestelde gebeurt..

En iedereen is er cool mee lijkt het..

Word n beetje erg moe van die gast die continu over Suriname publiceert op die ene site..

Jochemzeikt ofzo heet het..🙄

Ik denk dat men mij in Nederland zou vertellen dat ik me beter moest gaan focussen op m'n eigen mensen daar er best wat mis is in Suriname.. dus bij deze.. Holland needs you..

En Jochem .. even voor de duidelijkheid..

Black awareness wordt niet gecreëerd door witte mensen... als je zo begaan bent met de gekleurde mens.. dan kun je misschien beter de witte mens, zij die het nodig hebben dan, gaan opvoeden en daar awareness creëren want dat is zeker ook nodig..

En met een enkele keer in Suriname te zijn geweest, voor drie weken of minder, ben je echt geen expert over de wensen van het Surinaamse volk hier of in diaspora... ook al tem je al je hele leven honderden dyonkos met je Surinaamse matties daar... 

Come on... lief bedoelt maar ga even aan je eigen issues werken ipv een misplaatst schuldgevoel te willen overcompenseren..

Wees gewoon Jochem.. dan vinden we je allemaal tof maar kom ons aub niet vertellen dat we eeeeeeeindelijk onze achtergrond kunnen uitvinden via een bepaalde site terwijl we dat allaaaaaang weten .. 

Werk aan de winkel voor jou... wij redden ons wel.. ook al lijkt het nieuws dat je daar ziet het tegendeel te beweren.. Suriname is meer dan een land in crisis.. het is een land in transformatie, laat het, Jochem. 

We zijn niet boos op je om het verleden van je voorvaderen hoor maar je gaat ons wel boos maken als je zo doorgaat.. ga bloggen over tulpen of over hoe bevoorrecht je wel niet bent als wit meneertje in deze wereld, geniet daarvan..😝

Leef in vrede.. 

accepteer jezelf want iemand die zichzelf niet eens accepteert moet mij in ieder geval geen bullshit komen aanpraten over hoe ik me beter moet gaan voelen over mijn huidskleur en mijn zwarte bewustzijn..

Of kom in Suriname wonen zodat je het land en de mensen ECHT leert kennen... er zijn genoeg voorbeelden voor je hier .. 

Dan praten we verder.

Dag!

Penne met Antroewa-tomatensaus

Antroewa is een van mijn lievelingsgroenten, evenals sopropo. Vaak maken wij Surinamers een bepaalde groentensoort altijd op dezelfde  manier klaar, gewoon omdat het zo hoort.

Groot was mijn verbazing toen ik een keer in het restaurant waar ik destijds werkte, Lulu in Rotterdam, als personeelsmaaltijd een groene Thaise curry kreeg waar antroewa inzat. Het was verrukkelijk! Afgelopen week bedacht ik  weer eens te gaan experimenteren en ik herinnerde mij een keer dat ik antroewa had gekookt maar er teveel tomaat in had gedaan. Het bleek toch erg lekker en zo kwam ik op het idee het te proberen in een rode pastasaus. Dat en luiheid zorgde voor de eerste versie. En zoals beloofd vandaag de tweede versie waarbij ik de saus helemaal zelf maak.

Je hebt nodig:

Een stuk ham

Dit snijd je dan in kleine blokjes

Een blik tomatenblokjes

Zodat je een rijk gevulde pastasaus krijgt met mooie stukjes groenten etc erin

Zes tenen knoflook

Meer mag ook, fijn gechopt

Een zakje basilicum

Ook wel bekend als smeriewirie in Suriname, neem dan vier of vijf jonge takjes van een plant, snijdt of breek in kleine stukjes

Paprika,

de Surinaamse paprika's zijn kleiner en ik heb er in totaal vier van de kleinste gebruikt uit een zakje waar zegen in zaten, heb er ringen van gesneden 

Prei

Het witte gedeelte snij je in kleine stukjes

Peper

Deze bewaar ik in de vriezer want ze zijn dan langer houdbaar en in bevroren toestand kun ze je heel fijn snijden omdat je er met je mes dan stukjes van schraapt

Bereidingswijze: 

Begin eerst je water op vuur te zetten net zout en een scheutje olie zodat je pasta niet gaat plakken. 

Ondertussen ga je alles voorsnijden zoals hierboven vermeld, maar de antroewa nog niet!

Als water kookt, pasta erbij en dan kun je de ham samen met knoflook en paprika gaan opbakken om het even dicht te schroeien. Bewaar een beetje paprika voor op het einde!

Voeg de tomatenblokjes toe en draai het vuur laag, gebruik een scheutje water om laatste beetje saus uit blikje te halen zoals moeders je geleerd en het geeft je wat extra tijd om je antroewa te snijden, omdat het langer duurt voor het indikt natuurlijk. Maar echt een kleeein scheutje water!

Daarna voeg je de basilicum toe.

Laat dit op laag vuur een beetje inkoken terwijl je de antroewa in blokjes snijdt.

Deze voeg je vervolgens samen met de prei toe en laat je op laag vuur gaar worden.

Breng op smaak. Ik heb gewoon drie Groentebouillonblokjes gebruikt en dat was voldoende naar mijn smaak.

Voeg het laatste beetje paprika en de peper toe als de antroewa van kleur begin te veranderen.

Zodra de antroewa met een lepel kan worden doorgesneden is het gaar en kan je het vuur uitzetten. Vergeet niet dat het kookproces nog even doorgaat en dat je niet alles wilt stukkoken!

Je pasta heb je ondertussen afgegoten en even laten staan.

Schep op en serveer met deze saus die je gegarandeerd lekker gaat vinden!!

En ik heb ook ontdekt dat antroewa heel goed samengaat met basilicum dus dat zal er ook nog aankomen. Ingrediënten zijn niet zo duur trouwens. Als je met vier man bent en je legt allemaal srd 15 in dan kun je samen een mooie portie eten!

Enjoy!! I know i reeeeeeeally did!!!

Pennevruchten Online

Onlangs werd ik gevraagd door iemand uit NL of ik interesse had in schrijven voor een glossy. Dat leek me wel leuk. Schrijven lijkt me altijd leuk natuurlijk behalve als het gaat over droge onderwerpen zoals economie, politiek en financiën. Not my cup of tea! Anyway, er werd ook gevraagd om wat voorbeelden en toen ben ik even gaan kijken wat er online te vinden was.

Hieronder een aantal van de grotere stukken geschreven voor De Ware Tijd/Paramaribo Post:

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2016/04/01/vooruit-met-behoud-van-cultuur-en-natuur/

Over de strijd van het afgelegen dorp Apetina om mee te gaan met de tijd zonder in te boeten aan eigen identiteit

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2016/05/11/dit-is-wie-ik-echt-ben%E2%80%A6-dit-ben-ik/

Over de rockscene in Suriname.

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2014/08/27/ik-ben-burger/

Over de acceptatie van de LGBT-gemeenschap in Suriname 

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2014/08/13/wat-mag-het-zijn-djammie-skunk-of-hasj/

Over het legaliseren van marihuana in Suriname

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2015/01/20/zwart-in-suriname/

Over het hedendaagse discrimineren van mensen met een donkere huidskleur in post-koloniaal Suriname

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2014/11/21/vieze-fotografen-zal-ik-je-insmeren/

Over de toestanden binnen het wereldje van modellen en fotografen

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2014/11/14/wie-de-fuck-is-daar/

Het verhaal van Kitty Balker die werd overvallen in haar vakantiewoning en werd geconfronteerd met racisme in Suriname

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2015/07/06/strijden-tegen-importmalaria/

Suriname is malariavrij maar krijgt (nog)niet die officiële status van de WHO...

http://www.dwtonline.com/paramaribo-post/2015/01/29/albina-snakt-naar-oude-glorie/

Over Albina en hoe het ervoor stond en staat

En hier een aantal stukken voor de Parbode:

http://www.parbode.com/actueel/item/6074-tuintje-in-mijn-hart

Kort verslag van een dagje meelopen op de set

http://www.parbode.com/reportage/item/6004-suriname-snuift?highlight=WyJjaHJpc3RpbyIsIndpam5oYXJkIiwiY2hyaXN0aW8gd2lqbmhhcmQiXQ==

Geweldig stuk over het Shiling Oil Snuiven Fenomeen. Is het nou een verslaving of niet?

http://www.parbode.com/reportage/item/5970-hiphop-in-suriname

Over de kleine maar fanatieke hip-hop scene in Suriname.

Het is nog lang niet al mijn werk maar niet alles is online geplaatst en dit is wel genoeg leesvoer dacht ik zo!

Laidback Brasil vibes bij Petisco in Paramaribo

Afgelopen week was het weer eens tijd voor een dinnerdate met een mattie van me. De hele dag was de brandende vraag die we elkaar via whatsapp stelden 'waar gaan we eten?'. Soms wil je namelijk even wat anders dan Souposo, Gadri, Blauwgrond, Roopram of Lucky Twins. Zeker nu het allemaal nog prijziger aan het worden is.

Na vele opties te hebben bekeken, viel de keus op Braziliaans en belandden we bij Petisco aan de Tourtonnelaan. Sinds ik hier woon wilde ik het al uitproberen en na bijna drie jaar was de dag daar. Ik verheugde me op een vleesvreetfestijn a la Samba Kitchen, destijds eventjes gevestigd in Rotterdam. 

Helaas, de meeste gerechten waarbij ze dat vlees zo voor je snijden van die spies waren vanaf twee personen en m'n tafelgenoot at geen varkensvlees. Een mixed grill voor een persoon stond niet op de kaart dus duurde het zeker drie kwartier voor we hadden besloten wat we dan wel zouden eten...

Uiteindelijk begonnen we met inktvisringen en gefrituurde sardientjes. En ja dat was leuk. Inktvisringen, die ik gewend was (regelmatig) te eten bij Hotel New York in Rotterdam, had ik erg gemist. Hier in Su zie je ze niet zo vaak dus heb ik wel genoten hoewel ze niet dat waren wat ik gewend ben. 

Storend was het niet maar wel jammer dat je er niet een spannender sausje dan mayonaise en ketchup bij kreeg, verpakt in een minuscuul zakje met een minuscuul knoopje erin 😖

We namen er caipirinha's bij en weer viel een droom in duigen. Ze waren lekker maar er zat geen verse limoen in.  Het is toch bijna een wet dat er verse limoenen in horen, in de niet-Braziliaanse horeca dan. Hier, bij de 'bron', gewoon een ready to serve mix, ijs, shaken en die limoen dan als versiering. 

Nou, was het best leuk zitten daar hoor,  op een trottoirterrasje langs de straat. De rode Parbo stoeltjes hadden anders gemogen, met andere woorden het lelijke meubilair dat eerder bij een festivalletje hoort had plaats mogen maken voor wat hippere stoeltjes die wat meer Brasil uitstraalden ofzo.

Binnen was het iets anders. Als het licht beter was geweest en met iets meer aankleding, zou het sfeervoller zijn. Nu leek het een allegaartje van verschillende stijlen en materialen en improvisatie maar dat had zeker ook een bepaalde charme.

Daarnaast was het een vrij drukke weg waar regelmatig van die idioten met een minderwaardigheidscomplex over raastten. Veel te hard, met veel te harde muziek en op sommige momenten parkeerden verschillenden naast elkaar zonder de muziek uit te zetten.

Daar kan Petisco niets aan doen maar het illustreert wel de buurt en het asociale gedrag van sommige deelnemers aan het Surinaamse verkeer..

Maar ook dat ging over en was het bijna alsof de ghetto-spits voorbij was. We konden rustig doorkletsen en genietenvan onze hapjes en drankjes. 

Er was een groot scherm waarop normaalgesproken waarschijnlijk voetbal vertoont word. Nu was het een YouTube-kanaal met hits uit de eighties, hoe tof!! 'Forever Young' van Alphaville, 'Final Countdown' van Europe en 'Time after Time' van CindyLauper passeerden de revue. Het was echt tof eigenlijk om daar zo buiten te zitten met die muziek niet zo op achtergrond.

De sfeer was erg laidback! De andere mensen die er zaten waren gezellig maar minding their own business met een uiterst vriendelijke vibe.

De bediening sprak vloeiend Portugees, geen Nederlands, geen Sranan, minimaal Engels en redelijk Spaans. Toch hebben we enorm met haar gelachen. Dankzij het Spaans dat ik heb geleerd van mijn stiefmoeder en de universele taal van handen, voeten en gezicht!

Ons hoofdgerecht was redelijk. De frieten waren een beetje koud en de rijst iets te zout. Het vlees was wel weer lekker maar koelde helaas te snel af. Verder waren er geen gekke aparte dingen. Tja, de WC's waren niet echt mooi maar wel goed onderhouden en netjes verzorgd. 

We sloten af met koffie die geserveerd werd zoals ik dat lekker vind. Veel suiker en een scheutje warme melk. En daar had ik niet eens om gevraagd...

Ja, ik heb denk ik wel eindelijk een plekje gevonden waar alle walks of life chill onder een dak vertoeven, gelijk behandeld worden en niet vreemd naar elkaar kijken. En misschien is het juist zo leuk door dat lelijke meubilair want anders zou het weer zo een plekje lijken, alleen betaalbaar voor toeristen en wufte  Surinamers.. Dat is het niet gelukkig.

Belangrijkste was dat iedereen een lach op het gezicht had. De rekening was ook prettig, 207 srd met z'n tweeën en we zaten goed vol!

Binnenkort ga ik er weer heen... Inktvisringen eten!

En om de dessertbar uit te proberen..

Oogstrelende service (Garden of Eden)

Onlangs ben ik eindelijk bij Garden  of Eden, een Thais restaurant in Paramaribo, geweest. Had er veel over gehoord en nu, na het dus zelf te hebben ervaren, kan ik met recht zeggen dat het DE beste plek is binnen de Surinaamse horeca EN dat alle andere restaurants, inclusief(of juist) de etablissementen in het zogenaamde hogere segment, hier absoluut niet aan kunnen tippen! 

Eigenlijk zou elke restauranteigenaar, die service belangrijk vindt, er met zijn team moeten eten. Scholen(op t gebied van horeca en toerisme) zouden er hun studenten stage moeten laten lopen als was het maar om een ding goed onder de knie te krijgen: een goed looptempo!

Vaak is het ergeren in de horeca als er lange wachttijden zijn, voor wat betreft eten en drinken, terwijl het personeel nog steeds superchill rondloopt en op hun gemak alles inschenkt en rondbrengt.

Niet bij Garden of Eden!

Het genot begint al bij het bellen om te reserveren waarbij je supervlot te woord word gestaan. En bij terugbellen na te hebben overlegd, weet men er ook nog steeds wie je bent.

De aankomst is er erg prettig door de inrichting, sfeer maar vooral het vlotte en vriendelijke personeel dat overwegend uit mannen bestaat, en dan wel in de categorie eyecandy tot simply gorgeous.

Onder het soms te onderzoekende oog van de Surinaamse hogere klasse(je weet hoe ze kunnen kijken als je in 'hun' territorium komt en je hebt geen merk-overhemd aan), worden we geplaatst in de tuin, tussen de palmen en het witte zand.

Het eten is er heerlijk, evenals de verse sappen en cocktails. Wat jammer is, is dat de verlichting zo sfeervol is dat je niet echt goed kunt zien wat er op je bordje ligt. Dat had ik juist bij deze zaak wel gewild, al was het alleen al om te zien wat er door de pompelmoessalade zat want die was echt, maar dan ook echt superlekker!

Een ander minpuntje, natuurlijk waren die er ook, was de rijst. Zelf had ik me echt enorm verheugd op echte, geurige langkorrelige rijst. Dat viel dus tegen. Ik had zelfs het idee dat het rijst van de dag ervoor was die met wat water was opgewarmd of te lang was doorgekookt, wat het ook was, de rijst viel simpelweg tegen. Jammer maar geen drama want, nogmaals, de rest was voortreffelijk.

Er loopt daar ook een dame rond die aan elke gast, die dat wilt, een korte schouder en nekmassage geeft. En nog wel van het huis! Het is leuk en lekker maar ik had er wel gemengde gevoelens bij. 

Dat kwam omdat ik achter mijn geestesoog een beeld kreeg van een masseuse die elke avond met kromme vingers en getraumatiseerd in haar bed ligt bij te komen terwijl ze bid dat al die hebi's van die mensen weer weggaan!

Is natuurlijk niet zo, hoop ik, en ik heb vrij snel mijn verstand op nul gezet en ben gegaan voor de, bijzonder prettige, ervaring. 

Zelf ben ik tegen een servicecharge op rekeningen. De fooi moet van de gast zelf  komen. Echter bij Garden of Eden hebben ze een servicecharge van 12% die bovenop je rekening komt, samen met 8% belasting. Voor ons, met z'n drieën, wilde dat zeggen dat we USD 13,47 aan fooi extra betaalden wat neerkomt op ruim SRD 60. Belachelijk hoge fooi maar ik moet zeggen dat het wel goed voelde omdat de service gewoon top was. 

Het blijft echter een beetje knagen omdat ik dan wil weten of het dan echt fooi is voor het personeel of dat het gebruikt wordt door het bedrijf om de lonen van te betalen. 

Dat laatste zou dan erg jammer zijn want gezien de prijsklasse, en in USD, kan er echt wel een loon in SRD's vanaf en dan maakt Het restaurant nog flink wat winst!

Anyway, het was genieten! En ik vind dat elke Surinamer het verdient om hier te gaan eten. Spaar er desnoods voor of doe zoals ik en gun jezelf gewoon eens in de zoveel tijd een financiële uitspatting waarbij het draait om de ervaring en niet om het materiële!

Over een tijdje, als de koersen weer stabiel en normaal zijn, ga ik er zeker weer heen!!

"Don't you care that i am on the streets?!"

Afgelopen week was een hectische week vol stress maar met een hele mooie afsluiting, de derde Backyard Session. Wat me bijbleef zijn de supermooie en verrassende optredens en de reacties van het publiek hierop.

Een ding wat me ook bij is gebleven is een jongen die pas in Suriname is gekomen vanuit Guyana. Een paar keer is hij, afgelopen week, langs geweest. Vragen stellen over hoe hij op het podium van Zus&Zo terecht kon komen.

Netjes uitgelegd: mailtje met link en bij interesse nemen we contact op. Hij bleef vragen naar manieren om die procedure te omzeilen en ik begon te vermoeden dat dit een schreeuw om hulp was, voor iets anders.

Tijdens de Backyard Session was hij er weer. Dringend op zoek naar contact met muzikanten om een netwerk op te bouwen in ons land. Maar het was geen goed moment want iedereen wilde naar de optredens kijken, luisteren en voorbereiden natuurlijk.

Uiteindelijk kwam hij steeds weer terecht bij mij waar hij weer tegen de 'volg-de-procedure'-muur aanliep. 

Uiteindelijk kwam de aap uit de mouw. Zijn uitdrukking veranderde in zijn laatste poging een positief antwoord van mij te krijgen. 

Hij keek me strak en recht in de ogen aan terwijl hij zei: "Don't you care that i am homeless?! Don't you care that i am on the streets?!" 

Zijn laatste troef was een aanval op mijn geweten!

Ik begon te lachen van de zenuwen en het floepte uit mijn mond: "...No... "

De gedachten zoefden door mijn hoofd en binnen enkele seconden stelde ik vast dat ik mijn antwoord niet zou veranderen of afzwakken. 

Het deed me echt niks. En eerlijkheid staat bij mij hoog in het vaandel dus ik zei: "Don't play this card on me!"

Echter blijft het in mijn gedachten zitten. Zeker ook omdat hij interessant is om te interviewen voor Humans of Paramaribo.

Later op de avond kwam hij gedag zeggen. Het verliezen van de strijd om mijn medeleven nam hij sportief op. Met een glimlach en een handdruk nam hij afscheid.

Ik hoop hem binnenkort wel weer te zien en dan ga ik rustig praten met hem. En ik wil hem dan zeggen dat hij bij mij niet met dat soort uitspraken moet komen maar gewoon moet vragen om hulp, letterlijk. 

Hulp voor eerste levensbehoeften dan want wat het bieden van een podium betreft blijft de procedure-muur krachtig overeind!

En het simpele feit is: 

het doet me iets, ook al doet het me niets! 

Ze zat erbij en keek er niet naar...

Deze video is momenteel hot topic in Suriname. Een vader die tekeer gaat tegen zijn zoon en hem vrij hardhandig aanpakt. 

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=638987852883024&id=100003154466800

Het roept verschillende vragen op. Waarom is die vader zo boos dat hij zijn zoon flink wat klapjes verkoopt. Volgend eigen zeggen, heeft hij dat nooit eerder gedaan. Waren zijn cijfers slecht? Was hij brutaal geweest tegen de juf?

Zelf heb ik medelijden met de vader. Waarom? Ik zie een man die zich machteloos voelt. Die zegt hard te werken om zijn zoon naar school te kunnen laten gaan met de hoop op een goede toekomst. De manier waarop hij zijn frustratie botviert op het kind, bewijst voor mij dat de man onwetend is. Het is alsof hij verdrinkt en zich vasthoudt aan een strohalm. 

Wat ik echt schandalig vind, is het gedrag van de lerares. Mag zij zich wel zo noemen? Haar taak is naast onderwijzen ook opvoeden. Als ik een kind zou hebben, zou dat nooit bij zo een mens in de klas mogen zitten. Nooit!!!

Je kind is toch niet veilig bij zo iemand?!

Nog erger is dat er meerdere reacties zijn van mensen die het goedkeuren. "Dit is pas opvoeden!", zei een. Nee, opvoeden is niet een kind vernederen. Het is door middel van verbale communicatie een kind doen inzien wat er verkeerd is aan het gedrag. Het kind helpen dat te verbeteren want in the end wil je gewoon trots zijn op je kind. Je wilt er geen gefrustreerde en getraumatiseerde straatjongere van maken...

Het argument van een opvoeding op maat zou kunnen werken. Er zijn kinderen die het alleen snappen met een tik. Maar die staan er niet zo bij om het allemaal te incasseren. 

Dit wil zeggen dat het kind slim genoeg is om te beseffen dat het respect moet hebben voor zijn vader en zichzelf te beheersen. ondanks de excessieve uiting van machteloosheid. En daarnaast: zo vernederen ... Niet nodig toch?

Een andere reactie was van een jongedame van 23 jaar die zelf al drie jaar voor de klas stond. Ook zij keurde het goed.... Dit zijn mensen die onze toekomst vorm geven!

Voor mij zijn het tekenen van onwetendheid en machteloosheid met betrekking tot het opvoeden van een kind. En keihard bewijs van het falen van de controlerende functie op het onderwijssysteem. 

Leraressen zouden de kinderen en dus de toekomst moeten koesteren en een omgeving moeten creëren waarin zij prettig kunnen leren. 

Vol schaamte deel ik dit. In de hoop dat er serieuze stappen ondernomen worden om ervoor te zorgen dat scholen een leerplek worden en niet langer een vernederplek zijn.

Hoe mooi en goed zou het zijn geweest als de juf had gezegd: "niet in mijn klaslokaal! Hier communiceren wij met onze mond, niet de handen..."

We love Su... But we destroy it's future if we treat our kids like shit!

(Niemand staat er ook bij stil maar dat kippengaas waar het doorheen is gefilmd. Alsof men in een hok of gevangenis zit)

De reizende telefoon

Een van de leukste programma's op de Surinaamse radio is er een met een reizende telefoon. 

Deze wordt doorgegeven en elke dag wordt er naar het toestel gebeld. Het is dus elke dag een verrassing wie er aan de lijn komt.

Toen ik het voor het eerst hoorde, in mijn eerste week hier een jaar geleden, vond ik het geweldig!!! 

Erg mooi om te vertellen dat het toestel nu bij mij is beland. 

Sowieso moet ik zeggen dat de Surinaamse radio veel beter is dan de TV. Op de TV lijkt de creativiteit ver te zoeken. Op de radio maken ze dat ruimschoots goed.

Zelfs die man die het nieuws in het Surinaams leest maar denkt dat hij Anansi-torie vertelt, is grappig, ook al is het soms irritant aangezien je soms al weet wat hij gaat zeggen.

Een ander leuk programma heet volgens mij Ruil Radio ofzo. Dan kan iedereen bellen en aangeven wat ze te ruil hebben en wat er voor gevraagd wordt. Soms hoor je de bizarste dingen. Laatst was er iemand die een verzameling porno aanbood... in ruil voor andere porno!

Conservatief? Taboe? ja, ze doen alsof! maar ondertussen.......

Anyway, ik ben excited!!!

Frustraties om de EBS

De EBS heeft me paar weken geleden gek gemaakt met die stroomuitval. Het mooiste was dat toen ik mijn rekening kreeg! De verbruikskosten waren inderdaad lager dan normaal maarrrrrrrr het vastrecht, daar was volgens mij iets mee gedaan. Mijn rekening was daardoor zelfs iets hoger dan de maand ervoor toen ik alle dagen normaal stroom had. Hieronder een blog die ik schreef over de EBS. Heb er meerdere artikelen aan gewijd in het verleden omdat ik het absurd vind wat er gebeurt!!

http://www.boks.sr/2014/08/20/gemanicuurde-handjes-designer-mouwen/

Steeds maar weer wordt er 'gedreigd' met het verhogen van de prijzen omdat er te weinig betaald wordt door de consument. Ik denk echt dat het grote bullshit is.

Ik denk dat er genoeg binnenkomt via de betalingen van het volk maar dat het uitgaven beleid gewoon bar en bar slecht is.Misschien moeten ze ook de tarieven voor de werknemers verhogen.... want die schijnen pas ECHT HEEEEEEL GUNSTIG te zijn!

Meerdere artikelen zijn er verschenen omtrent corruptie binnen het bedrijf, een fucking staatsbedrijf nota bene, maar er is nog geen ene moer mee gedaan en al die lui zitten er nog!!!

Dat gedoe met die waterstand? Bullshit!! En ook al was het zo dan nog had er eerder op ingespeeld kunnen worden. Erg leuk dat ze mooie schema;s op hun website plaatsen zodat we van tevoren weten wanneer er geen stroom is. Maar haal die lijsten erbij en zie maar hoeveel bedrijven zeker een HALVE DAG structureel NIET KUNNEN DRAAIEN!!!!!!

Staatsbedrijf die schade toebrengt aan het land en iedereen slaapt.....http://www.nvebs.com/bekendmaking

Ik baal van dit onrecht!!! Geeneens vanwege de stroom maar dit is gewoon ONRECHT!!!!!!!

Steek een man neer, en kom vervroegd vrij..

Klapperende oortjes, nee oogjes, toen ik dit bericht las.

http://www.dwtonline.com/laatste-nieuws/2014/08/20/veroordeelde-eerder-vrij-om-jaardag-zoontje/

Tjeeh poti, zo lief. De man steekt een ander neer en mag dan eerder het gevang uit omdat de dader zegt: :

"Anders ben ik zijn hele eerste jaar in de gevangenis.."
What the fuck?!

Zou dat niet een goede straf zijn geweest om dan juist te zeggen: "Jammer, maar zit je straf volledig uit zodat je het afleert."

Die zoon had hij eerder aan moeten denken toch?!

Boodschap die ik eruit haal, dankzij betreffende rechter: "Wees gangster, steek erop los want als je daarna zielig genoeg doet kan je toch met gemak een al veel te lage straf ontlopen"

belachelijk.....

Omg, zit jij bij de VCB?!!!

Nu ik een pinpas heb, moest ik dus meerdere malen mijn rekeningnummer doorgeven. En natuurlijk vertelde ik het ook gewoon omdat ik er wel blij mee was. 

Maar het schijnt best een 'ding' te zijn dat ik heb gekozen voor de VCB. 

"Ja, maar, dat is de Volks Crediet Bank!!' Met nadruk op Volks en Crediet!!!

"Boi, na wang djoekabangi." En zogenaamd zijn we allemaal een in Suriname!

"VCB?!" Uuuhm, ja....

Goed, ik was er verbaasd over en heb een paar keer uitgelegd waarom, niet omdat het moest maar omdat ik het wilde.

Ik ben eerst gaan kijken bij meerdere banken. Bij de Surinaamse Bank ben ik weggerend bij het zien van de drukte. Niet na een keer, meerdere keren!

In principe wilde ik bij de RBC. Maar daar was de dame achter de klantenservice balie zooooooooo onbeschoft!!! En ze werkt er nog steeds... Verder teveel papieren rompslomp!

Hakrinbank, ook teveel papieren rompslomp. 

Beiden wilden allerlei verklaringen waarvan ik dacht "Fuck It, Ik wil mijn geld hier brengen, waarom zo moeilijk?!"

Als laatste ging ik, na een tip van mijn moeder, kijken bij de VCB. Ik werd er vriendelijk geholpen en een kwartier later had ik mijn rekening!

Nog steeds zijn ze er erg vriendelijk. Ze hebben nog niet alle moderne diensten maar dat komt wel. Vind het wel mooi de ontwikkeling mee te maken. Ze bestaan al lang, openden laatst een nieuw filiaal en dat het langzamerhand betekent voor mij dat er geen dingen klakkeloos worden overgenomen!

Wel raar, hoe mensen naar dingen kijken. Ik ga bijvoorbeeld altijd op mijn vrije dag naar Kie's Kippen. Ongeschoren etcetc. En ik koop er altijd vlerken. 

Kan me dus voorstellen dat ze er denken dat ik dat uit armoe doe... Maar ik koop alleen vlerken omdat ik dat het lekkerst vind aan de kip... Net zoals dat ik alleen Douwe Egberts koffie koop.. Of met cola Coca Cola bedoel en niet Pepsi... En zo koos ik een bank omdat ze mij wel een goed gevoel gaf en de rest niet. Je hebt namelijk best vaak te maken met het personeel, en als ze vriendelijk zijn dan doet het bedrijf dat stuk in ieder geval goed...

Het stadspark

Zondag was dus de dag dat ik ben gaan joggen over de Wijdenboschbrug. Het was pittig maar ook extreem heerlijk!

Het is jammer dat er bij het maken van de brug alleen is gedacht aan auto's en niet aan voetgangers en tweewielers. 

Het deed me nogmaals beseffen dat ik een goed stadspark mis! De Palmentuin is leuk maar toch niet een plek waar ik zou gaan joggen of picknicken of een boek lezen. 

Nu ben ik zondag ook voor het eerst naar de Orchideetuin geweest. En dat vond ik nou een leuk stadsparkje!!! Helaas alleen op zondag open. Zou vaker moeten zijn want het is er echt heerlijk koel!

En de sfeer is er geweldig!

Een ander ding wat ik zag, was de Cultuurtuin waar er ook een drukte was. 

Maar wat een zooitje was dat zeg!!! Erg jammer want er zijn genoeg faciliteiten om er een leuk sportpark van te maken maar helaas blijkt gras maaien een te grote moeite ...

Het vroege opstaan en bewegen was heerlijk. Ik had weer dat energieke gevoel  van na het sporten en ik ben daarna zelfs in de tuin gaan werken. Helaas werd ik er pijnlijk aan herinnerd dat ik niet gemaakt ben voor sommige dingen want een flinke blaar was het resultaat, naast een redelijk nette tuin!

Fotoverslag Santigron

Omdat ik al vaker een Marrondorp heb bezocht, geen uitgebreid verslag maar een fotoverslag met uitleggende tekst.

Erg mooi dat er in dit gebedshuis gekeken en gefotografeerd mocht worden. Het is hetzelfde als in een kerk alleen wordt er daar niet lacherig overig gedaan. Raar, water sprenkelen over iemand is ok als de pater het doet maar in zo een setting is het afgoderij?  Het was mooi om te zien dat er in Santigron mensen van diverse etniciteit, er was een Hindoestaanse meneer daar, op consult kwamen bij de plaatselijke medicijnman.

Het schooltje zag er goed uit en ik vond deze tekening erg gevat!

Deze dames waren verantwoordelijk voor het lekkere eten. Prachtige kleding en mooie dames. Het was opvallend dat veel vrouwen in dit dorp echt mooie Rubens-types waren. Onze gids verklaarde dat door te zeggen dat ze gewoon teveel aten omdat het dorp dicht bij de stad was. In dorpen in bijvoorbeeld het Boven-Suriname gebied moest men alles zelf verbouwen en dus veel harder werken waardoor de vrouwen een stuk slanker waren.

Pindarijst volgens traditioneel recept. Erg lekker. En ook hier is de nabijheid van Paramaribo te merken. Diverse groentensoorten en varkensvlees!

Toch wel nice als je een bepaalde 'luxe' hebt in het binnenland. Deze tour is echt goed verzorgd. De meeste tours schenken geen alcohol maar frisdrank en siroop. 

Mooie trommels en de het motief op de achterste twee is terugkerend en ook te vinden in ander houtsnijwerk.

Zoals al eerder te zien was, heb ik erg genoten van deze tour. Er was ook een stukje varen bij, in de Gran Kreek. En varen over de Surinaamse wateren in die typische bootjes doet me altijd weer beseffen hoe mooi het land wel niet is!

De feiten op een rijtje

Apps zijn leuk! En ik heb er een ontdekt, volgens mij van de makers van 9gag, genaamd 8fact! Allemaal leuke 'feiten' op een rijtje. 

Dit werkt dus... Feels like the internet is broken!

Deze vond ik ook cool. Jullie zagen vast m'n post op Facebook met het woord "Cirkel"... Als in het leven is een cirkel waar je langs loopt en dus steeds weer dezelfde dingen tegenkomt. Deze past daar ook in. 

I like this one! Denk dat er wel wat in zit...

Mooi... Toch?

Yeah!!! Favoriete tijdverdrijf kan doorgaan.

I was born in 1977, it was just me arriving!