Posts tonen met het label Israël. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Israël. Alle posts tonen

woensdag 23 juli 2014

Zou het nu echt....

Met 9/11 hebben we 'en masse' gehuild en geschreeuwd. Nu met MH17 huilen we weer en schreeuwen we weer om verandering. Nu met Gaza schreeuwen we weer om verandering... Ik wil echt verandering. 
Ik ben het echt zat dat over en weer geschiet en oorlogje spelen over de ruggen van onschuldige burgers heen...

Zojuist ben ik het condoleanceregister gaan tekenen op de Nederlandse Ambassade. Ik werk er om de hoek en het register tekenen was het minste wat ik kan doen.
Daarna werd ik geinterviewed door Harmen Boerboom, correspondent van de NOS.

Denk dat hij het niet merkte maar ik werd er even emotioneel van. Daar zitten bij het bureau was ook wel even heftig. 
Ik sprak de hoop uit dat we als mensheid toch echt beslissen dat we genoeg hebben gehad. 

Ook vroeg hij hoe het dan zou zijn als de ramp in een ander land was geweest, of we ook mee zouden voelen. 

Ik antwoordde dat het ons als mens altijd raakt maar dat we nu helaas moeten kiezen waar we actief in meegaan of niet omdat er zoveel gebeurt. Anders zouden we 24/7 aan het rouwen zijn.

Ook vroeg hij of dit een versterking zou betekenen voor de band tussen Nederland en Suriname. Ik zei "nee, die band is al sterk."

Er werd nog wel meer besproken, hij stelde mooie vragen maar dat is logisch. 

Ik hoop dat iemand het hoort op de radio. Heb niet gevraagd hoe of wat omdat ik mezelf niet hoef te horen maar hoop wel dat mijn stukje uiteindelijk gebruikt zal worden zodat anderen het horen. 

Niet vanuit een popijopi-gedachte maar omdat ik daar in eerste instantie was om mijn medeleven te betuigen...

zaterdag 19 juli 2014

En toen was het ineens heel dichtbij...

We lijken een potje te hebben gemaakt van onze wereld. Niet een potje vol lekkere moksi alesi met warme vis en zoutvlees en gerookte kip.. Maar een potje vol modder, bloed en menselijke resten met de geur van haat die ons tegemoet komt terwijl we erboven staan en erin roeren. We zien die viezigheid, we ruiken die immense stank maar gaan gewoon verder met de nutteloze hoop dat zolang we in deze pan blijven roeren het op een dag vast wel die lekkere moksi alesi wordt... Nope! We zullen de ingrediënten moeten veranderen .. Joe graboe? Get it?

De link hieronder is van An Angry Black Dutchman. Deze meneer laat het er niet bij zitten en doet wat in zijn bereik is om te proberen ons ervan te overtuigen dat we moeten veranderen:

Gisteren werd er op straat gesproken over die vliegramp boven de Oekraïne. Ik ben er gewoon stil van ... Ik kwam een dame tegen tijdens mijn straatpraat die vertelde dat ze een neef had verloren in die ramp.... Het is niet alleen voor mij dichtbij, ook voor de locals dus..

Wat we als wereld zijn kwijtgeraakt tijdens deze ramp... Naast mensenlevens ook de kennis die velen met zich meedroegen... Die misschien had kunnen bijdragen aan het vinden van een medicijn tegen AIDS...

Ook deze link is interessant om te lezen.
Tijd om te beseffen dat we misschien wel pionnen zijn in een spel. Of marionetten. Dat er leed wordt gecreëerd omdat er financieel gewin uit kan worden gehaald?..

Ik denk niet dat posten op Facebook nutteloos is zoals ik te horen kreeg toen ik mijn profielfoto veranderde als teken van protest. Facebook en andere social media moeten we zien als een real time matrix waar iedereen een rol in speelt. Ook mensen met macht zullen een Facebookpagina hebben, of hun kinderen. 

Dus de boodschap zal overkomen en elke stem is er een... Ook die van mij en jou in dit kleine bananenrepubliekje waar ik zoveel van hou...