Steek een man neer, en kom vervroegd vrij..

Klapperende oortjes, nee oogjes, toen ik dit bericht las.

http://www.dwtonline.com/laatste-nieuws/2014/08/20/veroordeelde-eerder-vrij-om-jaardag-zoontje/

Tjeeh poti, zo lief. De man steekt een ander neer en mag dan eerder het gevang uit omdat de dader zegt: :

"Anders ben ik zijn hele eerste jaar in de gevangenis.."
What the fuck?!

Zou dat niet een goede straf zijn geweest om dan juist te zeggen: "Jammer, maar zit je straf volledig uit zodat je het afleert."

Die zoon had hij eerder aan moeten denken toch?!

Boodschap die ik eruit haal, dankzij betreffende rechter: "Wees gangster, steek erop los want als je daarna zielig genoeg doet kan je toch met gemak een al veel te lage straf ontlopen"

belachelijk.....

Omg, zit jij bij de VCB?!!!

Nu ik een pinpas heb, moest ik dus meerdere malen mijn rekeningnummer doorgeven. En natuurlijk vertelde ik het ook gewoon omdat ik er wel blij mee was. 

Maar het schijnt best een 'ding' te zijn dat ik heb gekozen voor de VCB. 

"Ja, maar, dat is de Volks Crediet Bank!!' Met nadruk op Volks en Crediet!!!

"Boi, na wang djoekabangi." En zogenaamd zijn we allemaal een in Suriname!

"VCB?!" Uuuhm, ja....

Goed, ik was er verbaasd over en heb een paar keer uitgelegd waarom, niet omdat het moest maar omdat ik het wilde.

Ik ben eerst gaan kijken bij meerdere banken. Bij de Surinaamse Bank ben ik weggerend bij het zien van de drukte. Niet na een keer, meerdere keren!

In principe wilde ik bij de RBC. Maar daar was de dame achter de klantenservice balie zooooooooo onbeschoft!!! En ze werkt er nog steeds... Verder teveel papieren rompslomp!

Hakrinbank, ook teveel papieren rompslomp. 

Beiden wilden allerlei verklaringen waarvan ik dacht "Fuck It, Ik wil mijn geld hier brengen, waarom zo moeilijk?!"

Als laatste ging ik, na een tip van mijn moeder, kijken bij de VCB. Ik werd er vriendelijk geholpen en een kwartier later had ik mijn rekening!

Nog steeds zijn ze er erg vriendelijk. Ze hebben nog niet alle moderne diensten maar dat komt wel. Vind het wel mooi de ontwikkeling mee te maken. Ze bestaan al lang, openden laatst een nieuw filiaal en dat het langzamerhand betekent voor mij dat er geen dingen klakkeloos worden overgenomen!

Wel raar, hoe mensen naar dingen kijken. Ik ga bijvoorbeeld altijd op mijn vrije dag naar Kie's Kippen. Ongeschoren etcetc. En ik koop er altijd vlerken. 

Kan me dus voorstellen dat ze er denken dat ik dat uit armoe doe... Maar ik koop alleen vlerken omdat ik dat het lekkerst vind aan de kip... Net zoals dat ik alleen Douwe Egberts koffie koop.. Of met cola Coca Cola bedoel en niet Pepsi... En zo koos ik een bank omdat ze mij wel een goed gevoel gaf en de rest niet. Je hebt namelijk best vaak te maken met het personeel, en als ze vriendelijk zijn dan doet het bedrijf dat stuk in ieder geval goed...

Wat swietie Sranang nodig heeft

Was het maar zo dat elk mens vrij van het ego was. Dan zouden we allemaal onzelfzuchtig te werk gaan en elkaar accepteren en respecteren. Dan zou liefde regeren in plaats van angst. Als ik deze foto zie, wordt ik blij en heb ik hoop. Tegelijkertijd breekt mijn hart want hij is uniek in zijn soort...

Goed voorbeeld doet volgen..... Hopelijk ook in Suriname..

Het stadspark

Zondag was dus de dag dat ik ben gaan joggen over de Wijdenboschbrug. Het was pittig maar ook extreem heerlijk!

Het is jammer dat er bij het maken van de brug alleen is gedacht aan auto's en niet aan voetgangers en tweewielers. 

Het deed me nogmaals beseffen dat ik een goed stadspark mis! De Palmentuin is leuk maar toch niet een plek waar ik zou gaan joggen of picknicken of een boek lezen. 

Nu ben ik zondag ook voor het eerst naar de Orchideetuin geweest. En dat vond ik nou een leuk stadsparkje!!! Helaas alleen op zondag open. Zou vaker moeten zijn want het is er echt heerlijk koel!

En de sfeer is er geweldig!

Een ander ding wat ik zag, was de Cultuurtuin waar er ook een drukte was. 

Maar wat een zooitje was dat zeg!!! Erg jammer want er zijn genoeg faciliteiten om er een leuk sportpark van te maken maar helaas blijkt gras maaien een te grote moeite ...

Het vroege opstaan en bewegen was heerlijk. Ik had weer dat energieke gevoel  van na het sporten en ik ben daarna zelfs in de tuin gaan werken. Helaas werd ik er pijnlijk aan herinnerd dat ik niet gemaakt ben voor sommige dingen want een flinke blaar was het resultaat, naast een redelijk nette tuin!

Fotoverslag Santigron

Omdat ik al vaker een Marrondorp heb bezocht, geen uitgebreid verslag maar een fotoverslag met uitleggende tekst.

Erg mooi dat er in dit gebedshuis gekeken en gefotografeerd mocht worden. Het is hetzelfde als in een kerk alleen wordt er daar niet lacherig overig gedaan. Raar, water sprenkelen over iemand is ok als de pater het doet maar in zo een setting is het afgoderij?  Het was mooi om te zien dat er in Santigron mensen van diverse etniciteit, er was een Hindoestaanse meneer daar, op consult kwamen bij de plaatselijke medicijnman.

Het schooltje zag er goed uit en ik vond deze tekening erg gevat!

Deze dames waren verantwoordelijk voor het lekkere eten. Prachtige kleding en mooie dames. Het was opvallend dat veel vrouwen in dit dorp echt mooie Rubens-types waren. Onze gids verklaarde dat door te zeggen dat ze gewoon teveel aten omdat het dorp dicht bij de stad was. In dorpen in bijvoorbeeld het Boven-Suriname gebied moest men alles zelf verbouwen en dus veel harder werken waardoor de vrouwen een stuk slanker waren.

Pindarijst volgens traditioneel recept. Erg lekker. En ook hier is de nabijheid van Paramaribo te merken. Diverse groentensoorten en varkensvlees!

Toch wel nice als je een bepaalde 'luxe' hebt in het binnenland. Deze tour is echt goed verzorgd. De meeste tours schenken geen alcohol maar frisdrank en siroop. 

Mooie trommels en de het motief op de achterste twee is terugkerend en ook te vinden in ander houtsnijwerk.

Zoals al eerder te zien was, heb ik erg genoten van deze tour. Er was ook een stukje varen bij, in de Gran Kreek. En varen over de Surinaamse wateren in die typische bootjes doet me altijd weer beseffen hoe mooi het land wel niet is!

De feiten op een rijtje

Apps zijn leuk! En ik heb er een ontdekt, volgens mij van de makers van 9gag, genaamd 8fact! Allemaal leuke 'feiten' op een rijtje. 

Dit werkt dus... Feels like the internet is broken!

Deze vond ik ook cool. Jullie zagen vast m'n post op Facebook met het woord "Cirkel"... Als in het leven is een cirkel waar je langs loopt en dus steeds weer dezelfde dingen tegenkomt. Deze past daar ook in. 

I like this one! Denk dat er wel wat in zit...

Mooi... Toch?

Yeah!!! Favoriete tijdverdrijf kan doorgaan.

I was born in 1977, it was just me arriving!

Het rustpunt van de week

Of ik naar Mozart wilde luisteren... Ja, waarom niet?! Klassieke muziek is leuk, maakt me rustig en een welkome afwisseling.. Uiteindelijk was er maar een stuk van Mozart.. Niet erg. Het decor van de uitvoering was de basilieke kathedraal van Paramaribo en dat gebouw ... Ja, het is magisch.

Al een paar keer bezocht, gewoon om te zitten en te genieten van het volledig uit hout opgetrokken interieur, de grote openstaande ramen, het briesje en vooral de rust.

Gelovig ben ik niet, wel RK gedoopt. Op een dag dat er al kinderen werden gedoopt, dachten mijn ouders 'Laten we het maar doen, je weet maar nooit..' Dat ze mij dit vertelden, heeft me altijd een soort extra durf gegeven. Het is die vrijheid, het gemak, dat 'ach, waarom niet'.

Ik heb door de jaren heen mijn eigen concept van geloven gemaakt waarbij ik mezelf de vrijheid geef elk gebedshuis te gebruiken ter contemplatie, meditatie en zelf-evaluatie. Ik heb dus de vrijheid om te schakelen tussen de vele manieren van contact maken met de bron, soms gewoon lopend door de stad.

Meestal, bij een bezoek aan een gebedshuis, ga ik achterin zitten. In mezelf giechelend dat ik 'een heiden of een zondaar ben in een huis van God'. Dat is het moment waarop het ego zich even mag uitleven. Dan stap ik uit mezelf en kijk van een afstand naar die man die daar zit.

Een litteken op zijn achterhoofd, met een rare Charpeibult, vage tattoos op zijn armen, T-shirt en geen overhemd, baard met grijze haren, bril met zwart montuur. Rust....

Dat zelf-aanschouwend moment was van korte duur want het koor zorgde voor volledige openstelling en overgave. Niet aan God, voordat ik juichende berichten krijg van geloofsfetisjisten('eindelijk, Christio'), nee, ik gaf me over aan de zang, aan het genot.

Gisteren was dat mijn rustmoment van de week. Ik was verheugd door de zang op niveau. Er was een solo die mij kippenvel bezorgde. En zelfs mijn snaarmuziekfetisj werd aangewakkerd, door een vioolsolo die veel te snel voorbij was. Blauwe ballen kort was het.

Ach, alles wat lekker is, is meestal maar een vinger lang. Dit waren er twee, die de juiste plekken raakten, kleine elektrische schokken door het lichaam sturend... Ik zeg je: blauwe ballen...