Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen

zaterdag 2 augustus 2014

Het rustpunt van de week

Of ik naar Mozart wilde luisteren... Ja, waarom niet?! Klassieke muziek is leuk, maakt me rustig en een welkome afwisseling.. Uiteindelijk was er maar een stuk van Mozart.. Niet erg. Het decor van de uitvoering was de basilieke kathedraal van Paramaribo en dat gebouw ... Ja, het is magisch.
Al een paar keer bezocht, gewoon om te zitten en te genieten van het volledig uit hout opgetrokken interieur, de grote openstaande ramen, het briesje en vooral de rust.

Gelovig ben ik niet, wel RK gedoopt. Op een dag dat er al kinderen werden gedoopt, dachten mijn ouders 'Laten we het maar doen, je weet maar nooit..' Dat ze mij dit vertelden, heeft me altijd een soort extra durf gegeven. Het is die vrijheid, het gemak, dat 'ach, waarom niet'.

Ik heb door de jaren heen mijn eigen concept van geloven gemaakt waarbij ik mezelf de vrijheid geef elk gebedshuis te gebruiken ter contemplatie, meditatie en zelf-evaluatie. Ik heb dus de vrijheid om te schakelen tussen de vele manieren van contact maken met de bron, soms gewoon lopend door de stad.
Meestal, bij een bezoek aan een gebedshuis, ga ik achterin zitten. In mezelf giechelend dat ik 'een heiden of een zondaar ben in een huis van God'. Dat is het moment waarop het ego zich even mag uitleven. Dan stap ik uit mezelf en kijk van een afstand naar die man die daar zit.

Een litteken op zijn achterhoofd, met een rare Charpeibult, vage tattoos op zijn armen, T-shirt en geen overhemd, baard met grijze haren, bril met zwart montuur. Rust....

Dat zelf-aanschouwend moment was van korte duur want het koor zorgde voor volledige openstelling en overgave. Niet aan God, voordat ik juichende berichten krijg van geloofsfetisjisten('eindelijk, Christio'), nee, ik gaf me over aan de zang, aan het genot.

Gisteren was dat mijn rustmoment van de week. Ik was verheugd door de zang op niveau. Er was een solo die mij kippenvel bezorgde. En zelfs mijn snaarmuziekfetisj werd aangewakkerd, door een vioolsolo die veel te snel voorbij was. Blauwe ballen kort was het.

Ach, alles wat lekker is, is meestal maar een vinger lang. Dit waren er twee, die de juiste plekken raakten, kleine elektrische schokken door het lichaam sturend... Ik zeg je: blauwe ballen...





zaterdag 12 juli 2014

Waarom praat men over een 'bijgeloof' ?!

"De mens bestaat uit een zichtbaar deel en meerdere onzichtbare lagen in het innerlijke" Hariëtte Vreedzaam-Joeroeja, voorzitter COIP(Caribbean Organisation of Indigenous People)

Tijdens een wandeling door de Palmentuin raakte ik in gesprek met enkele voorzitters van Inheemse organisaties. Het ging erover dat zij op 1 juli hun bijdrage wilden leveren aan het vieren van die dag middels een kerkdienst in combinatie met traditionele rituelen. Uiteindelijk schenen een bekende dominee en een nog bekendere pater twee dagen van te voren te hebben afgezegd met als reden "het is bijgeloof".

Zelf vind ik het erg vermoeiend dat er vanuit de sommige stromingen altijd zo gepraat word. Waar is het respect voor elkaars geloof? Waarom noem je zoiets bijgeloof? Boos waren de voorzitters niet. Een was verbaasd en besloot op onderzoek uit te gaan omdat ze het gewoon niet geloofde.

"We hebben in 1992 een kerkdienst gehouden met dezelfde pater. Ik ken hem als de meest progressieve. We konden toen met onze Inheemse instrumenten de kerk in. Als mens mag je iets weigeren als het tegen je principes is maar als theoloog kan je zo een uitspraak niet doen. We praten hier over spiritualiteit. De mens bestaat namelijk uit een zichtbaar deel en meerdere onzichtbare lagen in het innerlijke." 

Jammer dat ik er niet bij kon zijn want ik had het echt fantastisch gevonden ondanks dat ik niet gelovig ben. 

Als een geloof echter een superieur gevoel uit en een ander geloof voor bijgeloof uitmaakt... nope! NOPE! NOPE!

Dat volgers die gedachte overnemen en doorgeven aan anderen? NOPE!

"O,heilige stoeptegel...."

Ik heb weleens gehoord: "Dat is geen geloof!"... NOPE!!!!!

Als ik besluit stoeptegels te vereren dan is dat mijn geloof. De Oppertegel zal mijn gebeden verhoren en voor mij zal het werken omdat ik erin geloof. 

Wee de persoon die dan zegt dat het geen geloof is! 

Gelukkig verbied de Oppertegel mij stenen naar anderen te gooien uit boosheid of frustratie. 

Waarom is het zo lastig te accepteren voor sommigen dat waar jij in gelooft voor jou zal werken en dat daar de kracht in zit? Een beeld van een man heeft geen patent op 'geloof' maar wij als mens hebben een gemeenschappelijk patent.. Laten we dat een keer allemaal beseffen in plaats van elkaar af te breken en op onze borst te slaan.

Boksers bidden voor een wedstrijd, evenals voetbalploegen. Ze vragen elk hun God om hulp voor de overwinning. Maar men zegt dat God van ons allen evenveel houdt..toch is er een winnaar... niet omdat hij door God gekozen is maar omdat zijn geloof in zijn eigen kunnen en overwinning sterker was.... simple as that.

Dus: bijgeloof? NOPE!!!! vies woord, nooit meer zeggen...




woensdag 11 juni 2014

Missverkiezing op basis van het geloof

Het deed me heel hard lachen toen ik het voorbij zag komen op Facebook. Een flyer van een Missverkiezing genaamd Uma Fu Gado Contest(Vrouw van God verkiezing). 

De gemeenschap hier is nog maar net bekomen van de Miss Suriname verkiezing die heel veel stof deed opwaaien en waar ik uitvoerig over had geschreven. Niet omdat ik de organisatie wilde verdedigen zoals zoveel mensen denken, men is hier niet Oostindisch doof maar blind denk ik soms, maar omdat ik vond dat de mensen hun kritiek moesten uiten juist op de organisatie en niet de deelnemers, die gevraagd waren, persoonlijk aanvallen. Dat gebeurde wel, tot vervelens toe.

Nu met deze verkiezing vraag ik  me af waar de grens moet worden getrokken tussen geloof en zoiets frivools als een missverkiezing? Hoe meet je iemands liefde voor God? En waarom moet er een wedstrijd zijn gebaseerd op het geloof? “Het is geen wedstrijd, maar een contest” werd er overigens gezegd tegen mijn collega gezegd terwijl deze navraag deed voor een artikel. Ik vind het eerlijk gezegd belachelijk en heb bijna het gevoel dat het hier weer gaat om een manier de gemeenschap geld uit de zak te kloppen. Ik had ergens de hoop dat dit zou worden georganiseerd om een goed doel te ondersteunen want de kaartjes voor het event bedragen SRD 10 per persoon. Nog steeds niks vergeleken met de SRD 100nogwat die worden gevraagd voor andere shows in het zelfde genre.

Maar de entree is bedoeld om de kosten eruit te halen en een ticket te kunnen betalen zodat de meest vrome Miss naar Trinidad kan gaan om Suriname te gaan vertegenwoordigen. Wie dat gaat worden zal worden bepaald door een jury die de dames gaat keuren in vier rondes. Prisiri(plezier), maatschappelijk, talenten en geestelijk.Goed bedacht moet ik zeggen. Ook al zijn er geen schoonheidsonderdelen. Een religious spelling bee contest ofzo was een betere naam geweest, of iets met een quiz...

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat het Vaticaan hiervan zou vinden. Ik vraag me af of het überhaupt wel bekend is bij hen of dat we weer te maken hebben met een persoon die een eigen visie en interpretatie omtrent het woord Gods gebruikt om te zorgen voor brood op de plank.

Zowieso word men hier op allerlei manieren geconfronteerd met het geloof. Daaraan merk ik echt dat ik in een kleine gemeenschap verkeer waar ik normaal gesproken gillend uit weg zou rennen. Tja, ik ben dan ook een heidens en duivels kind op het moment dat ik aangeef niet te geloven in een God zoals men die hier aanbid.

Ik word er soms wel een beetje moe van en toch blijf ik altijd vriendelijk. In de taxi: “ik heb iets voor je om te lezen als je tijd hebt.” Dank u wel, meneer, maar ik ben niet gelovig. Bij elk onderdeel van het dagelijks leven wordt het geloof betrokken en ik heb het gevoel dat mensen zich erachter verschuilen om geen verantwoordelijk te hoeven nemen voor de daden in hun leven. 

“Met Godswil zal het lukken.” of “Alleen met de hulp  van God was het me gelukt.” Niemand lijkt zelf iets te kunnen en het is net alsof het geloof in God meteen betekent dat men zich moet afsluiten voor welke alternatieve visie op het leven dan ook. "Ik kijk alleen TV als het over God gaat."

Tegelijkertijd vercommercialiseerd het ook. Ik was enorm geschokt toen ik hoorde dat men loonstroken moest afdragen en maandelijkse betalingen op basis van hun salaris moest voldoen bij sommige gemeenten. Achja, ieder zijn ding en men moet doen waar men blij van wordt, hoe belachelijk het in mijn ogen soms ook is. … Een Missverkiezing op basis van het geloof vind ik wel erg knap bedacht. 

En hier kan je ALLES doen zolang je die witte man daarboven aan je zijde hebt..... Hij heeft volgens mij zelfs een zetel in het parlement, zo vaak wordt hij aangeroepen. 
Het is een beetje als die 'I love you'-s uit Amerikaanse films. Leeg, vanuit automatisme en gesproken zonder gedachte erachter...