Posts tonen met het label inheemsen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label inheemsen. Alle posts tonen

zaterdag 12 juli 2014

Is kiezen voor vrijheid zwakte?

In korte tijd kwam een paar keer de uitspraak voorbij dat de Inheemsen te zwak waren bevonden voor de slavernij. Het is iets wat al jarenlang gezegd wordt en wat ook een impact heeft gehad op mijn zelfbeeld, aangezien ik voor een groot deel Inheems ben, omdat de focus word gelegd op het zwak zijn en vervolgens door de jaren heen vertaald werd naar lui zijn. Groot was mijn verbazing toen ik hoorde dat binnen de Inheemse gemeenschap een heel ander verhaal verteld word. 


Tijdens een ritueel in de Palmentuin. Deze dracht is zeer populair. Veel Surinamers dragen het vol trots. Toen de heren op de trommels begonnen te slaan, begon ik automatisch te bewegen terwijl iedereen nog stil stond. OEPS, dacht ik en bond in want dat automatisme...boi, hahhaha!
Ten eerste moet ik wel zeggen dat het een zeer rare manier van denken is. Deze uitspraak werd gedaan door nakomelingen van zowel de Marrons als de slaven. Die vleug trots die ik hoorde, kwam als een schok. Wat is er voor trots uit te halen dat je voorouder geschikt werd bevonden om te werken als slaaf en dat van een ander volk niet.... Waren ze beter?! Of juist zwakker omdat ze dat lieten gebeuren?! Mijn mening is dat deze uitspraak helemaal nooit gedaan mag worden en zeker niet met een wedstrijd-element erin. 


de samboeram zoals de trommels heten. Dit geluid komt diep in mijn ziel altijd, alsof alles en iedereen wat er voor mij was wakker word en meteen meeluistert. Het spelen van de samboeram staat voor vreugde en geluk. Tijdens de dag der Inheemsen in Nederland was het ook altijd een hoogtepunt om iedereen te zien lopen alsof ze stoned waren. Ik denk door het effect van die trommels op het 'zijn', de innerlijke 'ik'.
Toevallig sprak ik de voorzitter van de COIP(Caribean Organisation of Indigenous Peoples), mevrouw HariĆ«tte Vreedzaam-Joeroeja. Toen ik haar vroeg wat ze ervan vond dat deze uitspraak nog steeds werd verkondigd, begon ze te lachen. "Onze vrijheid is een deel van ons leven. Dat is wat telt. Daarom storen wij ons er niet aan wat anderen over ons zeggen.", was haar antwoord. Ze gaf wel aan dat het heus wel gevoeld werd als deze uitspraak werd gedaan maar vanwege de eerdergenoemde reden werd er geen aandacht aan besteed. 

Ze gaf verder ook aan dat het misschien een simpel conditie-verhaal was. "Iedereen heeft een andere conditie. Wij konden toen beter overleven in de jungle, nog steeds." Het gedwongen werken op een plantage was ook iets wat onnatuurlijk was voor de Inheemsen.
mevrouw Vreedzaam terwijl we in gesprek waren. Heldere uitleg gaf ze en vecht voor het besef dat men zich op Inheems grondgebied begeeft en dat men daar meer respect voor mag tonen. Ik vroeg haar waarom zij niet in de DNA zit omdat zij echt welbespraakt is. "Daar zitten is alleen praten en je bereikt niets."
Ik leg het soms zo uit dat als je in je huis bent en ineens komt iemand van een paar straten verder naar binnen en die geeft vervolgens aan dat alleen maar de slaapkamer van jou is en dat je voortaan de rest van het huis moet schoonhouden en verder ontwikkelen ten behoeve van die buurman, en tevens moet je ook nog voorzien in elke behoefte die hij heeft... dat zou je niet accepteren! 

Hariette Vreedzaam-Joeroeja: "De Inheemsen hebben gestreden. De eerste Inheemse oorlog duurde van 1667-1678. Dat was in de tijd van gouverneur van Sommelsdijck. Het was ook een protest tegen de Eurocentrische denkwijze waarbij de blanken dus ineens de baas werden. Uiteindelijk is er een vredesverdrag gesloten waarbij werd vastgelegd dat de Inheemsen met rust zouden worden gelaten en in vrijheid konden leven, en hun eigen cultuur konden behouden."
Hyarima(Haijarima) een Inheemse vrijheidsstrijder uit Trinidad. Veel landen in het Caribisch gebied en Zuid-Amerika beginnen steeds meer waardering te tonen voor de Inheemse geschiedenis. Ze worden dus erkend. In Suriname hebben we mooie beelden van Ghandi en Kwakoe in de stad maar nergens een beeld om de Inheemse voorouders te eren. Alsof de geschiedenis van dit land begint bij de slavernij en contractarbeid...
Dat was wel bijzonder hoe dat ging want als je het vertaald naar het voorbeeld van het huis: de buurman komt er wonen, dwingt je om te werken terwijl je alleen de slaapkamer mag houden voor jezelf en de rest van je eigen huis voortaan voor hem moet schoonhouden. Je protesteert tien jaar lang en uiteindelijk zegt hij dat je niet meer hoeft te werken, je mag in vrijheid leven en je eigen cultuur behouden maar dan wel in de achtertuin waar hij je niet ziet. Jij denkt 'prima, want dan ben ik ook van jou af en ik heb mijn vrijheid terug.' 

Jammer dat het door de tand des tijds anders is vertaald. En gek dat mensen een gevoel van trots ervaren dat hun voorouders wel zijn gebleven om te werken als slaaf. Ik zie er niks speciaals in en het is een teken dat de conditionering of indoctrinatie nog steeds werkt! Als nakomeling van beide groepen, ben ik er alleen maar trots op dat ik er ben. Ze hebben namelijk allemaal op hun eigen manier gestreden om, het gevoel van, vrijheid te kunnen behouden en om te overleven. Daar verdienen ze allemaal een compliment en respect voor.

En een ding, vrijheid is het hoogste goed. De laatste jaren heb ik mij niet vrij gevoeld in Nederland en ik kon niet mee met die manier van leven, ik wilde het ook niet langer. Op een dag zal er misschien ook over mij worden gezegd dat ik te zwak was om te overleven in Nederland. Dan zal ik misschien ook niks zeggen en denken: "Wat jij wilt, het ging mij om de vrijheid en die heb ik nu.."




donderdag 5 juni 2014

Amashina en zijn medicijn tegen kanker.. Kwasibita 2.0....

Via Facebook kwam ik een bericht tegen over een sjamaan uit het dorp Kwamalasemoetoe. Hij is zeer bekend in Suriname en via research heb ik ontdekt dat hij ook door verschillende mensen met hoge functies bezocht word.



Dat werd dan wel geschreven op zo een manier van 'zelfs' zij gaan er heen wat mij weer tegen de borst stuitte want Amashina is in dit geval keihard de baas boven de bazen want deze meneer heeft dus een medicijn tegen kanker.  Hij zou naar Amerika moeten gaan om een contract te tekenen.

Ik kreeg gelijk kippenvel toen ik het las. De farmaceutische industrie is big business en in mijn hoofd zijn het meedogenloze mensen die veel meer invloed hebben op ons dan we denken. In Nederland wordt iedereen gepushed malariatabletten te slikken voor ze naar Suriname komen. En de medicijnen die hier zijn, werken prima maar worden daar afgeraden, heb ik begrepen van iemand van Anton de Kom Universiteit die belast is met voorlichting omtrent ziektes als malaria en het huidige chiqungunya.

Daarnaast is het voor de reiziger veel goedkoper om die medicijnen hier in SRD's te kopen en in te nemen vlak voor je naar malariagevoelig gebied gaat. Maar liever stimuleert men de mensen om de medicijnen voor meer geld en in euro's te kopen. Big business! Ik ben nu, na jaren van ergernis, enorm blij met de huisartsen die ik had in Nederland die weigerden medicijnen als paracetamol en zo voor te schrijven. "Eerst op eigen kracht!"

Dat Amashina een bron van kennis is, is een feit. Dat hij meerdere medicijnen heeft die werken ook, als ik de berichtgeving moet geloven. Mijn gevoel zegt van wel. Want het is allemaal zo stiekem gegaan. Als ik mijn ogen sluit zie ik die man naar Amerika gaan, zijn kennis delen, een contract tekenen en terugkeren naar Suriname om verder te gaan met zijn werk als sjamaan om er vervolgens achter te komen dat hij dat helemaal niet meer mag. Of dat hij erachter komt dat hij alle rechten heeft afgestaan aan de farmaceutische industrie in Amerika en dat zij bakken met geld gaan verdienen en Amashina en Suriname alleen achterlatend met de eer van de ontdekking.. Net zoals kwasibita...

Nog erger vind ik de laksheid van de regering die nu ineens via het vage BVC(bureau voor volkscontacten) naar buiten treed en de persoon die het nieuws kenbaar maakte hekelt. Als ik mijn ogen sluit zie ik ook hier weer een groep mensen die de hoop heeft  of had zelf beter te worden en de gemeenschap buiten te sluiten.

Deze ontdekking zou echt iets kunnen betekenen voor Suriname. Dit zou een kroon kunnen zijn op het zogenaamde sociaal contract dat de regering heeft gesloten met het volk. Deze regering moet zich vaker begeven op social media omdat mensen daar wel hun mening durven te geven. Zo vinden mensen bijvoorbeeld dat het geen probleem is dat Amerika interesse heeft in het medicijn. "Maar laat zij maar hier komen en hier onderzoek plegen! Laat ze maar hier produceren."

Volgens dat Bureau Vage Contacten is ook de president op de hoogte maar moet dat mij geruststellen? Nee! Als ik mijn ogen sluit zie ik soms bijvoorbeeld Amashina na overdragen van zijn kennis en het tekenen van zijn contract verdwijnen. Zie ik het medicijn dat hier is ontdekt ineens te koop worden aangeboden in Suriname voor flink wat USD.

Wat ik zou willen zien als ik mijn ogen sluit? Dat Suriname echt moeite doet deze kennis te behouden, niet alleen voor de korte termijn, en dat benadruk ik want men is hier een universeel kampioen in niet verder denken dan de neus lang is!, maar ook voor de toekomst. Wat gaat er gebeuren als hij er niet meer is?

Waarom is er geen officieel opleidingsinstituut voor traditionele genezers? Waarom zijn er sinds Kwasi geen stappen ondernomen om herhaling te voorkomen? Waarom is er niet meer verontwaardiging omtrent dit nieuws?!

Ik maak me zorgen. Echt. Mensen vinden me misschien gek maar ik maak me druk om dit soort dingen. Ik krijg ook een hartaanval als ik iemand een plastic zak op de grond ze gooien. Als ik richting Para ga heb ik pijn als ik door het district Wanica moet rijden en moet zien hoe vies het langs de zijkant van wegen is. Para is dan een verademing met haar respect voor de woonomgeving.

Er lijkt over het algemeen weinig respect te zijn voor de natuur en haar producten anders zou men er niet zo achteloos mee omgaan. De Inheemse bevolking leeft dicht bij de natuur. Misschien gaat men in Suriname daarom ook zo achteloos met hen om, en met hun kennis.

Mijn hersenen draaien overuren sinds ik dit weet. Als ik mijn  ogen sluit zie ik het soms met een sisser aflopen. Of ik zie over een paar weken ineens weer een bericht verschijnen dat het medicijn van Amashina niet werkt, dat het kolder is. Perfecte manipulatie: dat natuurmedicijn werkt niet hoor maar de kunstmatige versie die erop is gebaseerd werkt wel, koop het!! Dan zal iedereen hier er bovenop springen want dat voldoet meer aan het beeld dat zij hebben.

Ik hoop dat Amashina naar zijn innerlijke stem luistert en zich niet laat verblinden door djogo's, spiegeltjes en kraaltjes zoals zovelen. En ik hoop dat de rest van de wereld maar vooral Suriname terugkeert naar de basis en weer, of meer, respect krijgt voor de natuur en haar rijkdommen.

Het is mogelijk in harmonie te leven met de natuur. Vele oude beschavingen voor ons hebben dat bewezen. En ik denk echt dat op een dag de natuur nog harder terug zal slaan dan ze al doet. Ik hoop dan dat al die door glimmende dingen geobsedeerde mensen snappen dat wat ze doen niet goed is......